ქართული ენდემური ხორბალი – დავიწყებული გემო და მარგიანობა ქართული ენდემური ხორბლისგან გამომცხვარი პური ექვსჯერ ძვირია, ვიდრე რუსული. რთულ სოციალურ პირობების პირობებშიც კი, ენდემური ხორბლის პურის შესაძენად მნიშვნელოვანი არგუმენტი არსებობს: 2-3 ნაჭრის კვებითი ღირებულება უფრო მაღალია, ვიდრე რუსული ფქვილისგან დამზადებული ერთი მთლიანი ბატონის. ცირა გვასალია
უვნებელი და საკმარისი სურსათი დამოუკიდებელ საქართველოში – რაზე გადის თვითკმარობისკენ მიმავალი გზა? საქართველო მდიდარია სასურსათო ტრადიციებით, ენდემური ჯიშებითა და კულინარიული მემკვიდრეობით, თუმცა ყოველდღიურ საკვებზე ქვეყანა თითქმის სრულად იმპორტზეა დამოკიდებული. ხორბლიდან ბოსტნეულამდე, რძიდან ხორცამდე – რა საფრთხეებს ქმნის ეს დამოკიდებულება სურსათის უვნებლობისთვის, ეკონომიკური უსაფრთხოებისა და პოლიტიკური დამოუკიდებლობისთვის? და რეალურად, სად გადის თვითკმარობისკენ მიმავალი გზა დამოუკიდებელ საქართველოში? ცირა გვასალია
დოსიე: სურსათის სისტემები საქართველოში სურსათის სისტემები მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ეროვნულ უსაფრთხოებაში, ეკონომიკურ სტაბილურობასა და მდგრად განვითარებაში. საქართველოში სურსათის სისტემების სიჯანსაღე არაერთ გამოწვევასთან, მათ შორის, იმპორტზე მზარდ დამოკიდებულებასთან, კლიმატის ცვლილებასთან, სოფლის მეურნეობის სექტორის მრავალშრიან პრობლემებთან ასოცირდება.
გაწყალებული: მღვრიე კალაპოტების ტოპოგრაფია ახალი ორენოვანი გამოცემა „გაწყალებული: მღვრიე კალაპოტების ტოპოგრაფია“ აერთიანებს რვა ინტერდისციპლინარულ ტექსტს და იკვლევს წყალს ჰიდროფემინისტური, პოლიტ-ეკოლოგიური და დეკოლონიური პერსპექტივებიდან.
გზაგასაყარზე: ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების ცვალებადი პოლიტიკა სამხრეთ კავკასიაში მცირეა იმ რეგიონთა რიცხვი, რომლებიც ისე ნათლად წარმოაჩენენ „ქალები, მშვიდობა და უსაფრთხოების“ (WPS) დღის წესრიგის მნიშვნელობას, როგორც სამხრეთი კავკასია. აქ არაერთი გაჭიანურებული კონფლიქტი საბჭოთა კავშირის და მისი დაშლის პერიოდიდან იღებს სათავეს. მიუხედავად ამისა, მთელ რეგიონში ქალები მშვიდობისმშენებლობის, დიალოგისა და თემთა მედეგობის წინა ხაზზე დგანან, თუმცა მათ საქმიანობას ხშირად სათანადო აღიარება და მხარდაჭერა აკლია. ბენედიქტ სანტუარი
მწვანე სივრცის პოლიტიკა: თბილისის ურბანული განვითარების და მდგრადობის კრიტიკული ანალიზი მიუხედავად იმისა, რომ თბილისის ოფიციალურად გაცნობილი მიზანია „მწვანე ქალაქი“, რეალური სურათი განსხვავებულა. ფუნქციურ მწვანე სივრცეზე წვდომა შეზღუდულია, ურბანული სივრცე სწრაფად ფართოვდება, რაც უპირატესობას ანიჭებს არა ეკოლოგიურ სიჯანსაღეს, არამედ ესთეტიკურ მხარეს ენიჭება. ეს სტატია მიმართულია კრიტიკული თვალით აგვიხსნას მართველობის, დიზაინერული და გარემოსდაცვითი პოლიტიკის ურთიერთმიმართება და გავლენა ქალაქის მდგრად განვითარებაზე. თინათინ გურგენიძე, თეიმურაზ გაბუნია
